கல்யாணமே.....! கச்சேரியே......!

                                                 ஒரு அழகான மாலை நேரம்.அது ஒரு கல்யாணக் கூடம்.
மலர்களின் வாசனையும், அங்கு கூடியிருந்தவர்கள் தெளித்துக் கொண்டிருந்த திரவியங்களின் வாசனையும் போட்டி போட,பட்டுப் புடவைகள் சரசரக்க வரவேற்புக்கு அனைவரும் தயாராகிக் கொண்டிருந்த நேரம்.

                                                 ஒரு பக்கம் மேடையில் மணமக்கள் தயாராக வந்து நின்று விதவிதமாக புகைப்படங்களுக்கு போஸ் கொடுக்க மற்றுமொரு மேடையில் ஒரு இசைக்கச்சேரிக்கு புல்லாங்குழல் வித்வான் தன் குழுவுடன் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்.

                                                 அவர் தன் வேய்ங்குழலால் அருமையான கீர்த்தனைகள் வாசிக்க அதை கவனிக்கவோ அங்கு எவருமே இல்லை.மாப்பிள்ளை மற்றும் பெண் வீட்டுக்காரர்களால் எப்படியும் அதை கேட்க முடியப் போவதில்லை.திருமணத்திற்கு வருபவர்களோ தாம் நீண்ட நாள் பார்க்காத,இன்ன பிற சொந்தங்களுடனும் நட்புகளுடனும் பேசிக் கலப்பதில்தான் ஆர்வம் காட்டுவார்கள். அவ்வாறிருக்க இது போன்ற கச்சேரிகளை ஏற்பாடு செய்வதன் நோக்கம்தான் என்ன?
                              
                                                             அந்த கலைக்கோ கலைஞருக்கோ அது மதிப்பு
தரக்கூடிய விஷயமாக இருக்கிறதா? அதை ஏற்பாடு செய்ய அந்த பெண்ணின் தகப்பனார் எவ்வளவு செலவு செய்திருப்பார்?யாருக்கும் பணம் கஷ்டப்படாமல் சும்மா
கிடைப்பதில்லை.அவ்வாறு கஷ்டப்பட்டு சம்பாதிக்கும் பணத்தின் மதிப்பு யாருக்கும் பயனற்ற முறையில் போவதேன்?

                                                                  ஒன்றிரண்டு பேர் மிகவும் இசையில் நாட்டமுள்ளவர்கள் ரசிப்பார்கள் அவ்வளவுதான் என்பதைத் தவிர இதனால் யாருக்கு என்ன நன்மை?யாருக்கு என்ன லாபம்? கர்நாடக சங்கீதமாவது தேவலை, சத்தமாவது படுத்தலாக இருப்பதில்லை. 'ஆர்க்கெஸ்ட்ரா' என்ற பெயரில் ஏற்பாடு செய்திருந்தால் அவ்வளவுதான்.சத்தம் காதைப் பிளந்து அருகிலிருப்பவர் நம்மை ஏதேனும் கேட்டாலும் நமக்கு காதில் விழவே விழாது.இதில் குத்துப் பாட்டுக்கள் வேறு அந்த திருமணத்தின் இனிமையான தாம்பத்தியத்தையே கொச்சைப்படுத்தும் வார்த்தைகளோடு.இதனால் யாருக்கு என்ன மகிழ்ச்சி?எங்கே போய்க் கொண்டிருக்கின்றோம் நாம்?எந்த கலாசாரத்தை நோக்கி?

                                                               இவ்வாறெல்லாம் அந்த பணத்தை செலவு செய்வதற்கு பதிலாக அதைக் கொண்டு நாலு பேருக்கு நன்மை செய்யும் விதமாக செலவு செய்தால் அந்த உள்ளங்கள் அந்த மணமக்களை வாழ்த்தாதா?அவ்வாறு செய்ய மனமில்லாவிடினும் அந்த மணமக்கள் தங்கள் புது வாழ்க்கையை நன்கு வளமாக தொடர உபயோகிக்கலாமே?அந்த கலைஞருக்கு வருவாய் என்பதைத் தவிர இதில் வேறொன்றுமில்லை.அவர்களும் இந்த  மாதிரி நிகழ்ச்சிகளுக்கு தங்கள் மனசாட்சியை கழட்டி வைத்து விட்டுத்தான்  வருகிறார்கள் என்பதே உண்மை.

                                                 தமிழ்ப்படம் ஒன்றில் ஒரு பாடல் ஒன்று உண்டு.படத்தின் பெயர் "இந்திரா".

                                     "நிலா காய்கிறது நேரம் தேய்கிறது
                                      யாரும் ரசிக்கவில்லையே
                                      தென்றல் போகின்றது சோலை சிரிக்கின்றது
                                      யாரும் சுகிக்கவில்லையே"

 மிகவும் சரியான, அர்த்தம் பொதிந்த வார்த்தைகளுடனான பாடல்.இம்மாதிரி விஷயங்களுக்கு மிகவும் பொருந்தும்.இனியாவது இதைப் பற்றி சிந்திப்போம்.