நான் என்ன சாதுவா?! சாதா தான?!

சின்ன வயசுல என் அக்கா எனக்கு ஒரு கதை சொல்லி இருக்கா.முதல்ல அது

என்ன கதைன்னு பாக்கலாம்

ஒரு சாது குளத்துல குளிக்க போனாராம்.அப்ப அந்த குளத்துல ஒரு தேள் 

தண்ணில இருக்க முடியாம தத்தளிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சாம்.இவர் அதைப் 

பாத்து பரிதாபப் பட்டு அதை வெளிய விட நினைச்சு கையில எடுத்தாராம்.

அந்த தேளோ அவர் தன்னை காப்பாத்தப் போறார்னு தெரியாம அவர் கையில

பளிச்சுனு ஒரு கொட்டு கொட்டிடுச்சாம்.வலி தாங்காம அதை தவற விட்டுட்டாராம் அந்த சாது.மறுபடி தண்ணில அந்த தேள் தவிக்க சாது அதைக் கையில எடுக்க அது கொட்ட இப்படி பல முறை நடந்ததாம்.இதைப் பார்த்த ஒரு வழிப்போக்கர்,  "சாமி!அந்த தேள்தான் கொட்டுதே.அப்பறம் ஏன் அதை காப்பாத்த நினைக்கறீங்க"னு கேட்டாராம்.

அதுக்கு அந்த சாது, " கொட்டறது தேளோட சுபாவம்.காப்பாத்தறது என்னோட சுபாவம்" னு சொன்னாராம்.

இந்த கதையை சொல்லி முடிச்சப்பறம் எங்கக்கா எங்களைப் பாத்து "இதுலேருந்து என்ன புரிஞ்சது" னு கேப்பா.அதுவரை கதையை ஆர்வமா கேட்டுக்கிட்டிருந்த நான் திருதிருன்னு முழிப்பேன்.அதுக்கு அவ, ஒருத்தர் நமக்கு கஷ்டம் கொடுக்கறாங்கங்கறதுக்காக அவங்களுக்கு உதவக் கூடாதுன்னு இல்ல.கஷ்டப் படுத்தறது அவங்க சுபாவம்.உதவறது நம்ம சுபாவமா இருக்கணும்.இதான் இந்தக் கதையோட நீதி"  அப்படின்னு சொல்லுவா.

இந்தக் கதையை அவ எனக்கு ஏன் சொன்னானு எனக்கு அப்ப புரியலை.ஆனா

நான் வளர்ந்து பல வருஷங்கள் கழிச்சு எனக்கு தேள் கொட்டுச்சே அப்பத்தான் புரிஞ்சது சகிப்புத்தன்மைன்னா என்னனு?

யக்கோவ்!நீ ஒரு தீர்க்கதரிசிக்கா!!!!!!!!!!!!!!

எனக்கு முதல் தடவை தேள் கொட்டினப்ப (என்னது முதல் தடவையா? அப்ப இன்னும் எத்தனை முறை கொட்டுச்சுன்னு நீங்க ஜெர்க் ஆகறது எனக்குத் தெரியுது.பொறுங்க.வாழ்க்கைல பொறுமை ரொம்ப அவசியம்.கதை நீளும் போது எத்தனை தடவை கொட்டுச்சுன்னு தெரியத்தான போகுது) அது எப்படி நடந்ததுன்னு பாக்கலாம்.

ஒரு நாள் பாத்ரூம்ல குழாயைத் திறந்து விட்டுட்டு பக்கெட்ல தண்ணி ரொம்பறதுக்குள்ள அடுப்பை அணைச்சுட்டு வரலாம்னு போனேன்.அடுப்புல
இருக்கற காயை ஒரு கிளறு கிளறிட்டு அப்படியே வாசல் படிக்கட்டுல நின்னு பாத்ரூமை எட்டிப் பாக்கலாம்னு நிலை வாசல்ல கை வச்சு எட்டிப் பாத்தேன்.
நான் கை வச்சதுதான் தெரியும்.அப்படியே உள்ளங்கைல ஆயிரம் வோல்ட் எலக்ட்ரிக் ஷாக் அடிச்ச ஒரு ஃபீலிங் (அது எப்பிடி ஆயிரம் வோல்ட்னு கரெக்டா சொன்னீங்கனுலாம் கேள்வி கேக்கப்படாது.ஒரு பேச்சுக்கு சொல்றதுதான்)
அப்படியே துடிச்சுட்டென்.அப்பவும் தேள்தான் என்னைக் கொட்டிச்சுனுலாம் எனக்குப் புரியலை (முன்ன பின்ன கொட்டி இருந்தாதானங்க தெரியும்)

அது கொட்டின வேகத்துல நான் கையை உதறி எடுக்க அது பொத்துனு விழுந்து பக்கத்துல ஒளிஞ்சுக்கிச்சு. (கொட்டினதும் அதோட சக்தி எல்லாம் போயிடுமாம்.அதால உடனே நகரவே முடியாதாம் .பக்கத்துல எங்கயாவது ஒளிஞ்சுக்குமாம்.இதெல்லாம் அப்பறம் நான் பி ஹெச் டி பண்ணி தெரிஞ்சுக்கிட்டதாக்கும்)

நான் போட்ட சப்தத்துல எல்லாரும் ஓடி வந்தாங்க.என்ன என்னனு கேக்க நான் "என்னவோ கடிச்சுருச்சு,அங்க இருக்கு" ன்னு கை காமிக்க அதைப் பாத்து வீராவேசத்துடன் துடைப்பத்தால என் கணவர் அதை அடிச்சார்(தேளை உடனே அடிக்கலைன்னா அதுக்கு சக்தி வந்ததும் எப்படிலாம் வேகமா அலையுதோ அப்படிலாம் நமக்கு வலிக்குமாம்.இதுவும் பி ஹெச் டி ல தான் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்)

அப்பறம் எனக்கு கைல கட்டு போட்டு (விஷம் ஏறக் கூடாதுன்னு) டாக்டர் கிட்ட
போனோம்.போனதும் டாக்டர் கேட்ட முதல் கேள்வி "தேள் கொட்டுச்சா? கடிச்சிச்சா?" (ஐயோ!இதை நான் பி ஹெச் டி ல படிக்கலையே)
அப்பத்தான் கொட்டறது வேற கடிக்கறது வேறன்னு எனக்குத் தெரியும்.அப்பறம் டாக்டரே கையை பாத்துட்டு,  "ஹ்ம்... கொட்டியிருக்கு.ஓக்கே.பெயின் கில்லர் இஞ்செக்ஷன் போட்டுரலாம்.ஒண்ணும் ப்ராப்லம் இல்லை" என்றதும் அப்பாடி!  இஞ்செக்ஷன் போட்டதும் வலி நின்னுரும் போலனு நான் நிம்மதிப் பெருமூச்சை இழுத்து விடறதுக்குள்ளயே
"கையை நல்லா பிரிங்க.ஊசி போடணும்" என்றார்."உள்ளங்கையிலயா?"
என்றேன்.

"ஆமாம்.பின்ன?இது மரத்துப் போற ஊசி.கடிச்ச இடத்துலதான் போடணும்"னாங்க.

சரி,ஏதோ நமக்கு வலி நின்னா போதும்னு நானும் கையைப் பிரிச்சேன்.தேளே
பரவாயில்லைன்னு நினைக்கறாப்ல ஒரு ஊசி.உடனே கை மரத்ததும் அப்பாடி!சமாளிச்சிடலாம்.வலி தெரியலைன்னு நினைக்கும் போதே டாக்டர் என் கணவரைப் பார்த்து, அரை மணி நேரத்துக்கு வலி தெரியாது சார்! நீங்க கூட்டிட்டுப் போகலாம்.அப்பறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் ஒரு ஒன் அவர்க்கு அவங்க தூங்கிடாம பாத்துக்கங்க.விஷம் முறியாது" (ஐயோ!சாமி!இது வேறயா?)

"டாக்டர் அரை மணி நேரத்துக்கு வலி தெரியாதுனீங்களே?அப்டின்னா....?"

"ஆமாம்மா.அவ்ளோதான் அந்த ஊசிக்கு எஃபெக்ட்.அப்பறம் வலிக்கும்"   னாங்களே பாக்கலாம்.

வீட்டுக்கு வந்தப்பறம்தான் தெரியும் தேள் கொட்டினா 24 மணி நேரத்துக்கு வலிக்கும்னு.அவ்ளோதான்.அடுத்த 24 மணி நேரத்துக்கு வலி வலி வலி தவிர எதுவும் தெரியாது.பிரசவ வலி தேவலை.தேள் கொட்டும் போது முதல் நாள் காலை மணி எட்டு.அடுத்த நாள் காலை எட்டு மணிக்கு வலி டாண்ணு சுவிட்ச் போட்டாப்ல நின்னுடுச்சு.என்னமாவது சாப்பிடட்டும் எல்லாரும்னு தூங்கினேன் தூங்கினேன் அப்பிடி தூங்கினேன்.

இரண்டாவது தடவை எப்பிடின்னா, பாத்திரம் தேச்சதும் ஸிங்கை தேச்சு அலம்பி விடும் போது குப்பைன்னு நான் கையில் எடுத்தது தேள்.அப்பறம் அது என்னை சும்மா விடுமா? போடு ஒரே போடு.போன தடவை வலது கையா?இந்த தடவை இடது.இந்த தடவை மரத்துப் போக ஊசி கிடையாது.ஏன்னா நான் நாலு மாச கர்ப்பிணியா இருந்தேன்.மறுபடி வலி வலி வலி.(இந்த தடவை நானே தேளை அடிச்சுட்டேன்ல)

இப்ப மூணாவது தடவை எப்படின்னு பாக்கலாம்.இரண்டு கையும் கொட்டி முடிச்சு அதுக்கு அலுத்துப் போச்சு.காலுக்கு வருவோம்னு நான் நடக்கற இடத்துல வந்து நின்னுக்கிச்சு.அது மேலே காலை வைக்க நச்சுனு கட்டை விரல்ல ஒரே போடு.இந்த தடவை மரத்துப் போக ஊசி உண்டு.

"என்னம்மா? இன்னும் இடது கால் பாக்கி இருக்கா"ன்னு டாக்டர் என்னை காமெடி பீசா ஆக்கிட்டாங்க.நல்ல வேளை நாங்க அதுக்கப்பறம் அந்த வீட்டை காலி பண்ணிட்டோம்.தப்பிச்சேன்டா சாமி!

சத்தியமா எனக்கு விருச்சிக ராசி இல்லை.நம்புங்க!

ஓக்கே!இப்ப மறுபடி அக்கா கிட்ட வரேன்.அக்கா! பின்னாளில் தேள் கொட்டும்னு சகிப்புத் தன்மை வளத்துக்க கதை சொன்ன தீர்க்கதரிசியே!
நான் ஒரு நல்ல எழுத்தாளரா ஆவேனா?எங்க கொஞ்சம் ரேகை பாத்து சொல்லு!

அக்கா: அதுக்கு ஏன்டி ரேகை பாக்கணும்.அதான் நீ ப்லாக் எழுதற லட்சணம் பாத்தாலே தெரியுதே.நீ தேற மாட்டேனு.மூணு தடவை தேள் கொட்டினதுக்கே இந்த அலப்பறை விடறியே.பாவம் மக்கள்.நீ எழுதற லட்சணத்தை எத்தனை தடவை படிச்சு துடிச்சி போறாங்க.அவங்க கதியெல்லாம் நினைச்சுப் பாத்தயாடி நீ? எழுதறது உன் சுபாவம்.அதை பொறுத்துக்கறது அவங்க சுபாவம்
உண்மையிலேயே அந்த கதையில வர சாது அவங்கதான்டி.நீ வெறும் சாதா!
.
நான் : அது என்னவோங்க! நான் என் அனுபவத்தை எழுதினாலே அது பல்புலதான் போய் முடியுது!  :(