தெ(அ)ன்னை மரம்

ட்யூபில் மெதுவாக திரவ உணவு சென்று கொண்டிருந்தது.இன்றோடு ஒரு வாரம் ஆகிவிட்டது.

அசைவற்று படுத்திருக்கும் தந்தையை அசையும் மன அலைகளுடன் பெருமூச்சொன்றை விடுத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் கணேஷ்.

வாழ்வின் நிகழ்வுகளில் சில விஷயங்கள் உணர்வு சம்பந்தப் பட்டதாகி விடுகிறது.சிலவற்றை ஜீரணிக்க முடிகிறது.சில அப்பாற் பட்டதாகி விடுகிறது.அதுவும் ஜீரணிப்பது எல்லாருக்கும் சாத்தியப் படுவதில்லை.சிலருக்கு ஒதுக்கித் தள்ளும் மன நிலை வாய்த்து விடுகிறது.சிலர் ஆழ்மனதில் புதைத்துக் கொண்டு அல்லலை சுமக்கின்றனர்.தந்தை இரண்டாம் ரகம்.

நன்றாகத்தான் இருந்தார் சென்ற மாதம் வரையிலும்.தினமும் காலையில் எழுந்து தன் துணிகளை தானே துவைத்து சுப்ரபாதம் கூறி வருணை ஸ்கூல்
கொண்டு விட்டு புத்தகங்கள், பேப்பர் படித்துக் கொண்டு சந்திராவுக்கு
அனுசரணையாக சிறு வேலைகள் செய்து கொண்டு சரியாகத்தான் இருந்தது எல்லாம்.

"என்னங்க! பக்கத்துல கன்ஸ்ட்ரக்ட் பண்ற பில்டிங் இஞ்சினியர் இன்னிக்கு வந்திருந்தார்.நம்ம வீட்டு தென்னை மரம் மூணாவது ஃப்ளோர்ல இடிக்கறாப்ல இருக்கறதால அதை வெட்டும்படியா இருக்கும்கறாப்பல சொல்றார்.அதைக் கேட்டதுலேருந்து மாமா மூட் அவுட்ல இருக்கார்"

இப்படித்தான் ஆரம்பித்தது.அதன் பின் அப்பாவிடம் தெரிந்த மாற்றங்கள் மனக்கவலையை தந்தது.

ஒரு நாள் ஆஃபிசிலிருந்து திரும்பியதும், " என்னங்க!இப்படியே போனா அவருக்கு உடம்புக்கு வந்துடப் போறது.சரியா சாப்பிடறதில்லை.வருணோட விளையாடறதில்லை.புத்தகமும் கிடையாது.எதாவது பேசுங்க அவர்கிட்ட"

கணேஷ் தந்தையிடம் சென்று அமர்ந்தான்

"அப்பா! இந்த வீட்டை இடிச்சிட்டு ஃப்ளாட் கட்டாம இருக்கறதுக்கு காரணம் நீங்க வருத்தப் படக் கூடாதேன்னுதான்.ஆனா பக்கத்துல கட்டற ஃப்ளாட்டுக்கு நம்ம மரம் இடைஞ்சல்னா என்ன செய்ய முடியும்பா? ஏன் இப்டி ஃபீல் பண்றீங்க?அதுக்காக உடம்பை ஏன் வருத்திக்கறீங்க?"

பால்கனி சேரில் அமர்ந்திருந்தவர் நிமிர்ந்து அமைதியாய் பார்த்தார்.பின் திரும்பி தென்னையைப் பார்த்தவர், "இது எங்கம்மாடா.அம்மாவோட அன்பு எப்படி எதிர்பார்ப்பில்லாம எல்லையற்றதா குழந்தைக்கு கிடைக்குதோ அப்படித்தான் இதுவும் எனக்கு.நீ பிறந்த வருஷம் வச்சது.இப்பவும் பலன் எதிர்பார்க்காத எல்லாத்தையும் கொடுத்துண்டிருக்கு.ஒரு மனுஷனோட உயிர் பிரியறது எப்படி வருத்தமோ, எப்படி மனசை பாதிக்குமோ அப்படி மரத்தோட
அழிவு பாதிக்காதா? அது உயிர் இல்லையா?அது என் அம்மாவா,பிள்ளையா இத்தனை நாள் இங்க இல்லையா? அது போறது எப்டி பாதிப்பில்லாம போகும்டா?"

"என்ன சபேசா!என்னமோ அம்மா பிள்ளைனு பேச்சு நடக்கறது?என்னடா? உங்கப்பன் என்ன சொல்றான்?"  என்றவாறு வந்தார் அப்பாவின் ஆத்ம நண்பர்
சங்கரன்.

"வாங்க மாமா!பக்கத்துல கன்ஸ்ட்ரக்ஷன்.நம்ம தென்னை மரத்தை
வெட்டும்படியா இருக்கு.அதப் பத்திதான் பேசிண்டிருக்கோம்.அப்பா ரொம்ப
பெரிசா எடுத்துண்டு வருத்தமாருக்கார்.நீங்க கொஞ்சம் சொல்லுங்க"

"என்ன சபேசா!குழந்த மாதிரி?இந்த வயசில இந்த மாதிரி விஷயங்களை எல்லாம் மனசுக்குள்ள கொண்டு போயிண்டு இருக்க கூடாதுடா.நீ இப்டி பண்ணினா சின்னவங்க ரெண்டு பேரும் என்ன பண்ணுவாங்க?
'
மாமாவிற்கு பதில் சொல்லாமல் அப்போதைக்கு பேசாதிருந்தாலும் அப்பா
அதிலிருந்து வெளியே வரவே இல்லை.மரம் வெட்டும் அன்று ரூமை விட்டு வெளியே வரவில்லை.குளிக்கவில்லை.சாப்பிடவில்லை.சஹ்ஸ்ரநாமம்  மட்டும் டேப்பில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.மாலை நாலு மணியளவில் தென்னை
சப்தத்துடன் சரிந்தது.

"மாமா!காலைலேருந்து எதுவுமே சாப்பிடலை.இந்த காபியாவது குடிங்க.
எழுந்துக்கோங்க"

................

பதில் வராமல் இருக்க தொட்டுப் பார்த்து அசைவுமில்லாமல் இருக்க கலவரமானாள் சந்திரா .அன்றிலிருந்து ஒரு வாரமாக இப்படித்தான்.

கையில் சாப்பாட்டுக் கேரியருடன் வந்தாள் சந்திரா.

"நீங்க கிளம்புங்க.போய் குளிச்சுட்டு வருணை ஸ்கூல்ல ட்ராப் பண்ணிட்டு ஆஃபிஸ் போங்க.இன்னிக்கு அவனுக்கு வேன் வராதாம்.டேபிள்ல எல்லாம் எடுத்து வச்சுருக்கேன்.சாப்பிட்டுடுங்க.லன்ச் எடுத்துக்க மறக்காதீங்க.அதையும் டேபிள்லதான் வச்சுருக்கேன்.வருண் பக்கத்து வீட்ல இருக்கான்.கூப்பிட்டுக்கோங்க"

"உனக்கு மத்யானத்துக்கு சாப்பாடு கொண்டு வந்துட்டயா?"

"அதெல்லாம் இருக்கு.இன்னும் ஒன் வீக் லீவ் எக்ஸ்டென்ட் பண்ண முடியுமான்னு பாருங்களேன்"

"இந்த மூணு நாளைக்கு அந்த பேச்சே கிடையாது.ஆடிட் வருது.எல்லாம் ரெடி பண்ணனும்.நாலைஞ்சு நாளைக்கு மேனேஜ் பண்ணிக்கோ.அதுக்கப்பறம் லீவ்
எடுக்கறேன்.அதுக்குள்ள ஏதாவது இம்ப்ரூவ்மென்ட் தெரியுதான்னு பாப்போம்.கெளம்பறேன்"

நாலு நாட்களுக்குப் பின் ஒரு நாள் மாலை ஆஃபிசிலிருந்து திரும்புகையில்
வருண் தோட்டக்காரன் முனியனுடன் தோட்டத்தில் நின்று அவன் குழி வெட்டுவதை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்

"இங்க என்னடா பண்ற?"

"இன்னிக்கு எங்க ஸ்கூல்ல 'வன மஹோத்சவம்' கொண்டாடினங்க.எனக்கு
இந்த தென்னம்பிள்ளை தந்தாங்க.அதான் தோட்டத்துல வைக்கறோம்"

"என்னைத் தேடி தம்பி அரை மணி நேரமா காத்திருந்து விடாம கூட்டிட்டு வந்து
வைக்கச் சொல்லி ஒரே சந்தோஷமாயிடுச்சுப்பா.ஆமா!அப்பாரு இப்ப எப்பிடி இருக்காரு?"

"அங்கிள்!இனிமே எங்க தாத்தாக்கு சரியாயிடும் பாருங்க.நான் இன்னிக்கு போயி அவர் காதில நான் தென்னம்பிள்ளை வச்சதை சொல்வேனாக்கும்"

தென்னம்பிள்ளை நேர்மறையாய் அசைந்தது.