Showing posts with label தெரிந்து கொள்வோம். Show all posts
Showing posts with label தெரிந்து கொள்வோம். Show all posts

Sunday, November 27, 2011

களஞ்சியம்

இன்றைய களஞ்சியம்:


 1.  ஆக்கூர் அனந்தாச்சாரி என்ற அறிஞர் அவர் நண்பர்கள் சிலருடன் ஒரு பொதுக்காரியத்திற்காக ஒரு செல்வந்தரைக் கண்டு ஒரு நல்ல காரியத்திற்காக நன்கொடை பெற முடிவு செய்திருந்தார்.அதன்படி மற்ற நண்பர்கள் அந்த குறிப்பிட்ட நாளில் ஆக்கூரார் வீட்டுக்கு போக புறப்பட்டனர்.ஆனால் அவரோ தெருமுனையிலேயே அவர்களைச் சந்தித்து அவர்களுடன் கிளம்பி விட்டார். நன்கொடை பெற்ற பின் வண்டியில் கிளம்பி முதலில் ஆக்கூரார் வீட்டிற்கு ஓட்டச் சொன்ன்போது அவர் மறுத்தார்.ஆனாலும் நண்பர்கள் விடாப்பிடியாக அவரை வீட்டில் இறக்கச் சென்ற போதுதான் விஷயம் தெரிய வந்தது.ஆக்கூராரின் தாய் இறந்து விட்ட நிலையிலும் நல்ல காரியத்திற்கான பொதுப் பணி நிற்கக் கூடாதென எண்ணி வந்திருக்கிறார் என்றும் அது தெரிந்தால் தடைப்பட்டு விடலாம் என்றும் நினைத்திருக்கிறார் என்று அறிந்தனர்.


தன்னலமற்ற மனிதர்கள் பெரியோர்களே


2. சுவாமி சின்மயானந்தாவின் உரைகளில் ஒன்று :

என்னுடையது என்று எதையெல்லாம் நீங்கள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீகளோ அவற்றையெல்லாம் வரிசையாக எழுதுங்கள்.பட்டியல் எவ்வளவு நீள்கிறதோ அந்த தூரம்தான் கடவுளுக்கும் உங்களுக்கும் இடையேயுள்ள தூரம்

நம் அளவை நாம் கணக்கிட்டுக் கொள்ளலாம்.அதற்கு ஒரு எளிய வழி.

3 ஒரு தம்பதியர் அவர்களது பத்து வயது மகனுடன் ஆனந்த விகடன் அலுவலகத்தை அணுகி "இந்த ஒரு லட்சம் ரூபாயை அரசுக்கு நாங்கள் திருப்பித் தர ஏதேனும் வழி செய்யுங்கள் " என்று உதவி கோரியுள்ளனர்.விவரம் கேட்ட பொழுது அவர்கள் கூறியது, "சுனாமியில் அவர்கள் மகன் இறந்து விட்டதாகக் கருதி அரசு அவர்களுக்கு கொடுத்த தொகை அது.ஆனால் பல நாட்களுக்குப் பின் அவர்களது மகன் அவர்களுக்கு திரும்ப கிடைத்து விட்டான்.எனவே அரசாங்கத்தின் தொகையை அதனிடமே ஒப்படைக்க எண்ணி பல அரசு அதிகாரிகளை அணுகியுள்ளனர்.ஆனால் அந்த அதிகாரிகள்
அவ்வாறு செய்ய இயலாது என்று கூறி விட்டனர்". தற்பொழுது ஆனந்த விகடனும் அந்த குடும்பத்துடன் இணைந்து அந்த தொகையை அரசிடம் திருப்ப வழி உள்ளதா என்று பார்க்கும் முயற்சியில் உள்ளது.

நல்லார் ஒருவர் உளரேல் அவர் பொருட்டு எல்லாருக்கும் பெய்யும் மழை



Monday, November 21, 2011

மழலைகள் உலகம் மகத்தானது (?)

இந்த தலைப்பில் தொடர்பதிவு எழுத என்னை அழைத்த பதிவர்கள் திருமதி மனோ மேடம் அவர்களுக்கும்,திருமதி பி எஸ் ஸ்ரீதர் அவர்களுக்கும் எனது நன்றிகள்.

நான் இந்த தலைப்பை ஒரே பதிவிலேயே இரு பிரிவுகளாகப் பதிய விரும்புகிறேன்.எந்த ஒரு விஷயத்திற்கும் இரு பக்கங்கள் உண்டு என்பதால் நான் அதன் இரு பக்கத்தையும் காணவும் பகிர்ந்து கொள்ளவும் விரும்புகிறேன்.
இனி அவற்றைப் பார்க்கலாம்.


துருவன் : புராணக்கதைகள் அறிந்த எவருக்கும் இந்த பெயர் புதிதல்ல.
தந்தை உத்தானபாதரின் மடியில் இடம் கிடைக்காமல் ஏங்கிய குழந்தை
மகரிஷி நாரதரின் வழிகாட்டலில் மிகவும் உயரிய இடத்திற்கு சென்ற சின்னஞ்சிறு பாலகன்.

                                             

துருவ சரிதத்தில் நாம் அறிவது என்னவென்றால் தோல்வியை ஏற்கும் மனப்பான்மையை குழந்தை அறிய வேண்டும்.அவ்வாறு ஏற்ற தோல்வியை வெற்றியின் படிகளாக மாற்றும் மனப்பான்மையும் குழந்தைக்கு போதிக்கப் படவேண்டும்.

இப்படி தோல்வியை ஏற்கும் மனப்பான்மை அற்ற இன்றைய குழந்தைகள்தான்
மன வலிமை இழந்து தற்கொலை போன்ற அபாயகரமான முடிவுகளுக்குத் தள்ளப் படுகிறார்கள்.கேட்டது எல்லாமே கிடைக்கப் பெறும் குழந்தைகள் இம்மாதிரி தோல்விகளை சந்திக்க இயலாதவர்களாகி விடுகின்றனர்.ஒளி வீசும் நட்சத்திரமாக துருவன் வாழ்ந்த பரதக் கண்டத்தில் அவன் வாரிசுகள்
ஒளியிழக்கலாமா? எனவே குழந்தைகளுக்கு எவற்றையும் ஏற்கும் மனோ வலிமையை போதிப்போம்.

ப்ரஹ்லாதன் :  தவறு செய்பவன் தந்தை எனினும் துணை செல்லாதவன்.
எந்த தவற்றுக்கும் துணை போகாத குணமுள்ள குழந்தைகளாக வளர்த்தால்
வீடு மட்டுமன்றி நாடும் நலம் பெறும்.அத்தைகைய சூழலுக்கு முதலில் நாம் தவறுகள் செய்வதை நிறுத்தல் வேண்டும்.நாம் முதலில் தவற்றுக்கு துணை
போகக் கூடாது.

இதற்கு ஒரு நகைச்சுவையையும் உதாரணம் சொல்லலாம்.கேட்பதற்கு நகைச்சுவை போல் தோன்றினாலும் கருத்து அடங்கியது.

தந்தை: ஏன்டா அழற?

மகன்: பக்கத்துப் பையன் பென்சில் திருடினதால டீச்சர் அடிச்சிட்டங்கப்பா.

தந்தை: பென்சில் இல்லைன்னா ஏன்டா திருடற? என் கிட்ட சொல்லி இருந்தா
நான் ஆஃபீஸ்லேருந்து எடுத்துக்கிட்டு வந்திருப்பேன் இல்ல?

தந்தை செய்வதுதான் மகனிடம் இறங்குகிறது.

மார்க்கண்டேயன்: 





குறைவான ஆயுள் என்பதை அறிந்தும் இறையின் மேல் நம்பிக்கை வைத்து கலங்காமல் மனோதிடம் கொண்டு வாழ்ந்த பாலகன்

நம்பிக்கை குழந்தைகளுக்கு போதிக்கப் படவேண்டிய வாழ்வின் முக்கிய அம்சம்.எதையும் கலங்காமல் நம்பிக்கையுடன் எதிர் நோக்க குழந்தைகளுக்கு
சொல்லித் தரப் பட வேண்டும்.

இப்படி வாழ்வு என்பது எப்படி இருக்க வேண்டும் , ஒரு குழந்தை எப்படி வளர்க்கப் பட வேண்டும் என்பதெல்லாம் நம் புராணத்தில் இருந்து நாம் நிறைய அறிதல் வேண்டும்.அறிந்தால் மட்டும் போதாது.அதைச் செயல் பாட்டில் கொண்டு வந்தால்தான் அது முழுமையடையும்.

அடுத்த பகுதியாக இன்றைய நிலைக்கு வரலாம்.

கரடி மாமா கரடி மாமா எங்கே போறீங்க?
காட்டுப் பக்கம் வீடிருக்கு அங்கே போறேங்க.
கம்பளிச் சட்டை ஜோரா இருக்கு யாரு தந்தாங்க?
கடவுள் தந்த பரிசுதாங்க, வேறு யாருங்க?   


ஒரு சாதாரண குழந்தைப் பாடல்.அதில் ஒரு குழந்தைக்கு கரடி என்ற விலங்கைப் பற்றியும் காடு என்பதான அதன் வீடு பற்றியும் அதன் உடல் முழுதும் முடி படர்ந்திருக்கும் என்றும் அது கம்பளிபோல் இருக்கும் என்று கம்பளி பற்றியும் கடவுள் தந்த பரிசு என்று இறை உணர்வையும் கலந்து தரும் பாடல்.


இப்படி ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் குழந்தையின் அறிவும் சிந்திக்கும் திறனும் வளர்க்கப் பட வேண்டும்.
குழந்தையின் சந்தோஷங்கள் சுருங்காமல் மகிழ்வான சூழல்கள் உருவாக்கித் தருதலும் நம் கடமை.




ஒன்று பட்டால் உண்டு வாழ்வே நம்மில் ஒற்றுமை நீங்கிடில் அனைவருக்கும் தாழ்வே.உடனொத்த குழந்தையுடன் ஒற்றுமை வாழ்வு புகட்டப் படல் அவசியம்.ஒருவருகொருவர் உதவி செய்து கொள்ளல் போன்ற நல்லுணர்வுகள் கற்றுத் தரப் பட வேண்டும்.இதற்கெல்லாம் முதலில் நாம் முன்னோடியாக இருத்தல் அவசியம்



குழந்தைகளின் குறும்புகள் ரசிக்கப் படவேண்டும்.ஆபத்தற்ற எந்த குறும்புகளையும் கட்டுப் படுத்தல் அவசியமில்லை.அவ்வாறு கட்டுப்படுத்துவது அவர்களது தன்னம்பிக்கையை குறைக்கும்.அதே சமயம் அவர்களது குறும்புகள் எல்லையற்றதாக ஆகி விடாமலும் பிறரை பாதிக்கா வண்ணம் இருக்கவும் கற்றுத் தரப் பட வேண்டும்.

கட்டுரையின் கடைசிப் பகுதியை நாம் நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.ஆனால் இதுவே இதன் முக்கிய பகுதி
மழலையின் இன்பம் பெரிதுதான்.ஆனால் அது எம்மாதிரி சந்தர்ப்பங்களில்?
எப்பேர்ப்பட்ட துன்பமும் ஒரு குழந்தையின் சிறு புன்னகையில் பறந்து விடும்தான்.அதில் மறுப்பில்லை.ஆனால் அந்த மழலைகளின் துன்பம்
எல்லா விதங்களிலும் தீர்க்கப் படுகிறதா?

என் வீட்டுக் குழந்தையின் குறும்பிலே நான் மகிழ்கிறேன்.உங்கள் வீட்டு மழலையின் குறும்பும் அவ்விதமே.ஆனால் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு ஒரு மன நலம் குன்றிய மழலையை முகச் சுளிப்பற்று ரசிக்கத் தோன்றி இருக்கிறது.
அம்மாதிரிக் குழந்தைகளின் உலகம் மகத்தானதாக மாற நாம் எத்தனை பேர்
என்ன முயற்சி செய்திருக்கிறோம்?

2009 ல் நடந்த ஒரு நிகழ்வு ஒன்றை இங்கே பகிர விரும்புகிறேன்.கர்நாடகாவின் ஒரு கிராமத்தில் ஒரு சூரிய கிரஹணத்தன்று அந்த கிரஹணம் முடியும் வரை மன நலம் குன்றிய குழந்தைகளை கழுத்து வரை குழியில் புதைத்தால் குணம் காணலாம் என்று செய்தி பரப்பி அம்மாதிரி 108 குழந்தைகளைப் புதைத்தனர்.அக்குழந்தைகள் பயத்திலும் பீதியிலும் துடித்து குரல் எழுப்ப கூட வலுவற்று பரிதாபமான நிலைக்கு தள்ளப் பட்டனர்.குழந்தைகள் தினம் கொண்டாடும் நம் நாட்டில் இந்த கொடுமைகளை அகற்ற என்ன முயற்சி எடுக்கப் படுகிறது?

இன்றைய செய்தி ஒன்று.சீர் திருத்தப் பள்ளியிலிருந்து 16 குழந்தைகள் தப்பி ஓட்டம்.
இதில் எத்தனை குழந்தைகள் எந்த தீவிரவாதியின் பிடியில் சிக்கி பிஞ்சுக் கரத்தில் ஆயுதம் ஏந்த பழக்கப் படுத்தப் படுகிறதோ?அவர்கள் உலகம் மகத்தானதா?

நம் வீட்டுக் குழந்தைகளின் பிறந்த நாளை இனிப்புடன் கொண்டாடச் செய்யும் நாம், நம் குழந்தைகளுக்கு அவர்கள் பிறந்த நாளை கஷ்டத்தில் இருக்கும் குழந்தைக்கு உதவும் நாளாக சொல்லித் தருகிறோமா? பூகம்பத்திலும் சுனாமியிலும் வீடிழந்து உறவிழந்த குழந்தைகள் பற்றி விழிப்புணர்வைத் தந்திருக்கிறோமா? அவ்வாறு இழப்பில் இருக்கும் குழந்தைகள் உலகம்
மகத்தானதாக ஏதேனும் செய்திருக்கிறோமா?



நம் குழந்தைகளை நாம் பெருமைப் படுத்திக் கொண்டிருக்கும் சமயத்தில்
உலகில் ஏதேனும் ஒரு குழந்தை ஒருவேளை உணவிற்காக கையேந்திக் கொண்டிருக்கலாம்.நல்ல வாழ்வு வாழ்ந்து கொண்டிருந்த ஒரு குழந்தை கடத்தப் பட்டு கை கால் முடக்கப் பட்டு பிச்சைப் பாத்திரம் ஏந்தலாம்.பணத்திற்காக கொலை செய்யப் படலாம்.இந்த அவலத்தை தடுக்க
நம்மால் எவ்விதத்திலேனும் இயலுமா?

இந்த கட்டுரையை நான் எழுதிக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில், இதை நீங்கள் படித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்தில் உலகின் ஏதோ ஒரு மூலையில் ஏதேனும் ஒரு ஆறு அல்லது ஏழு வயது குழந்தை யாரோ ஒரு கயவனின் பாலியல் இச்சைக்கு இரையாகிக் கொண்டிருக்கலாம்.அந்த குழந்தைகளின் உலகம் இனி மகத்தானதாக அமையுமா?

இந்த சமூக அவலங்கள் ஒழிய நாம் எவ்விதமேனும் சிறிதளவாவது முயன்றால்தான் "மழலைகள் உலகம் மகத்தானது" என்று மார் தட்டிக் கொள்ளலாம்.அதுவரை நம் வீட்டு மழலைகள் உலகம் மட்டுமே மகத்தானது என்று நாம் பொய்யான பெருமைதான் பட்டுக் கொள்ள முடியும்

மழலைகள் மீண்டும் துருவ நட்சத்திரங்களாக மாறும் நாள் வேண்டும்.அதுவரை மழலைகள் உலகம் மகத்தானது என்பதன் அருகில் நாம் கேள்விக் குறி போட்டுக் கொள்வோமா?

எந்த விழிப்புணர்வும் இல்லாத வாழ்வை நாமும் வாழ்ந்து அதையே குழந்தைகளுக்கும் அளித்தால் ஒரு உணர்வற்ற வாழ்வு மிஞ்சி இந்த நிலை வரலாம்.




பாரத நாடு பழம்பெரும் நாடு நீரதன் புதல்வர் இந்நினைவகற்றாதீர் !!

இதனைத் தொடர சக பதிவர்களில் எழுத்தாளர் வித்யா சுப்ரமணியம் மேடத்தை இரு வாண்டுகளை ஒரே நேரத்தில் சமாளிக்கும் பாட்டி என்ற முறையிலும், குட்டிப் பெண்ணுக்கு அம்மாவாக சுழலும் திருமதி ஆதியையும், இரு சுட்டிப் பெண்களின் தந்தை என்ற முறையில் திரு ஆர் வி எஸ் அவர்களையும் குட்டிப் பையனின் தந்தையான திரு கோபி ராமமூர்த்தி அவர்களையும் அழைக்கிறேன்.


Sunday, November 20, 2011

ப்ரசன்னோத்தர ரத்ன மாலிகா




லோக குரு மகான் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர் இந்த உலகின் மானுட வாழ்விற்காக பல
ஸ்லோகங்களையும்,வேதத்திற்கு உரைகளையும் வழங்கியிருக்கிறார்.
அவரது ஆன்மீக உரைகள் பல இருந்தாலும் ஒரு சாதாரண வாழ்வு வாழும் மானுடன் எளிதில் புரிந்து கொள்ளும் வண்ணமாக இரண்டு தொகுப்புகளை நமக்கு வழங்கியுள்ளார்.அதில் ஒன்று ப்ரசன்னோத்தர ரத்ன மாலிகா.மற்றொன்று
விவேக சூடாமணி.

இதில் ப்ரசன்னோத்தர ரத்ன மாலிகா என்பது சாதாரணர் கூட எளிதில் புரிந்து கொள்ளக் கூடிய வகையில் கேள்வியும் பதிலுமாக அமைந்துள்ளது.
(ப்ரஸ்ன- கேள்வி, உத்தர-பதில்)

சம்சார கடலைக் கடக்கும் சாதாரணர், அதாவது ஆன்மீகத்தின் முதல் படியில் இருப்பவர்களுக்கு உதவும் வகையில் இந்த ப்ரசன்னோத்தர ரத்ன மாலிகாவில் ஒருவன் வாழ்வில் எதைச் செய்ய வேண்டும் எவற்றைச் செய்யலாகாது என்று குறிப்பிட்டு நல்வழிப் படுத்தும் விதமாக அமைந்துள்ளது.

அவற்றிலிருந்து சில கேள்வி பதில்களை இங்கு நாம் பார்க்கலாம்.என் அறிவுக்கெட்டிய வரை மொழி பெயர்த்திருக்கிறேன்.

1.எது பலன் கொடுப்பதாக இருக்கிறது?

தர்மம் மட்டுமே

2. யார் உண்மையான ஆசான்?

உண்மையை அறிந்தவரும், சீடனின் நலம் கருதுபவருமே.

3.எவற்றை விட்டொழிக்க வேண்டும்?

வாழ்விற்கு தேவையற்ற பழக்கங்களை.

4.எது நஞ்சைப் போன்றது?

பெரியோர்களையும் சான்றோர்களையும் மதியாதிருத்தல்.

5. எது இறுதி வரை உறுத்தும்?

ரகசியமாக எவருமறியாமல் செய்த பாவம்.

6. எதை ஒதுக்க வேண்டும்?

தீயவர்கள் சகவாசத்தையும்,பிறன்மனையையும், பிறர் சொத்தையும்.

7.எது தூக்கம்?

மனிதர்களின் அறியாமை.

8. எது தாமரை இலை தண்ணீர் போன்றது?

இளமை, செல்வம்,ஆயுள்

9. எவருடைய ஆளுமையில் மக்கள் இருப்பர்?

எவன் பணிவானவனோ எவன் உண்மை பேசுபவனோ அவன் ஆளுமையில் மக்கள் இருப்பர்.

10. எவன் விவேகி?

எவன் நல்லனவற்றையும் அல்லாதனவற்றையும் பிரித்தறிகிறானோ அவனே விவேகி.

11.எவர் சந்திர ஒளிக்கு ஒப்பானவர்?

நல்ல மனம் கொண்டவர்களே.

12.எது அறிவற்ற செயல்?

தற்பெருமை கொள்ளல்

13. எவன் குருடன்?

தேவையற்ற தகாத செயல் செய்பவன்

14. எவன் செவிடன்?

நல் வார்த்தைகளைக் கேளாதவன்.

15. எவன் ஊமை?

தகுந்த நேரத்தில் இனிய நல் வார்த்தைகள் பேசாதவன்

67 பகுதிகளைக் கொண்டதில் இருந்து சிலவற்றை இங்கு பகிர்ந்துள்ளேன்


பின் குறிப்பு:  கற்றதிலிருந்து...



Tuesday, November 15, 2011

களஞ்சியம்

நீண்ட நாட்கள் முன்பு இந்த தளத்தில் "துக்கடா" என்ற பெயரில் வந்து கொண்டிருந்த பகுதி,  மூத்த பதிவர் திருமதி மனோ சாமிநாதன் அவர்களின் யோசனையின் படி இனி "களஞ்சியம்" என்ற தலைப்பில் வெளிவரும்.

இன்றைய களஞ்சியம் :


1 .  ஒரு மகானும் மந்திரவாதியும் சந்தித்துக் கொண்ட ஒரு தருணத்தில் அந்த
மந்திரவாதி மகானைப் பார்த்து என்னால் இறந்தவர்களை உயிர் கொடுத்து வாழ
வைக்க இயலும்.உங்களிடம் என் போன்ற சக்தி உள்ளதா? என்று கேட்க அந்த மகானோ,  இறந்தவர்களுக்கு உயிர் கொடுக்கும் சக்தியை விட உயிருடன் இருப்பவர்களை நம்பிக்கையுடன் நல் வழியில் வாழ வைக்கும் சக்தியே சிறந்தது.நான் அந்த சக்தியைத்தான் பயன்படுத்த விரும்புகிறேன் என்றார்.

மனிதனை நல்வழிப் படுத்தி நம்பிக்கையுடன் வாழ வைப்பவர்களே உண்மையில் மிகச் சிறந்த மகான்களாவார்.


2 . ஒருமுறை சீன தத்துவ மேதை கன்ஃபூஷியஸ்ஸிடம் ஒருவர் வாழ்க்கையில் நாம் எவ்வாறு நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை ஒரு வார்த்தையில் கூற தங்களால் இயலுமா? என்றார்.இயலும் என்ற கன்ஃபூஷியஸ்ஸிடம் அது என்ன வார்த்தை என்று கேட்ட போது அவர், " பரஸ்பரம் "  என்பதே அந்த வார்த்தை. பிறர் உனக்கு எதை செய்யக் கூடாது என்று நினைக்கிறாயோ நீயும் பிறருக்கு அம்மாதிரி செயல்களை செய்யக் கூடாது என்பதுதான் இதன் பொருள் என்றார்.

சான்றோர்கள் ஒரு வார்த்தை சொன்னாலும் உகந்த வார்த்தைகளைத்தான் அவை இருக்கும்.


3 .  சீடன் ஒருவன் தன் குருவிடம் கடவுள் இந்த உலகை சரியாகவே படைக்கவில்லை.நானாக இருந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக படைத்திருப்பேன் என்றான். அதற்கு அந்த குரு இப்பொழுதாவது நீ உலகுக்கு வந்த அர்த்தம் உனக்கு விளங்கியதே. நீ நன்றாக படைப்பாய் என்று எண்ணிதான் கடவுள் இந்த உலகில் உன்னைப் படைத்திருக்கிறான் என்றார். 


குறைகள் கண்டுபிடிப்பது நின்றாலே நாம் நிறைகளைச் செய்ய ஆரம்பித்து விடுவோம்.


4 .  கி மு நான்காம் நூற்றாண்டில் அலெக்சாண்டரின் இந்தியப் படையெடுப்பின் போது போருக்கு முகாமிட்டிருந்த இந்தியப் படை வீரர்கள் வயிற்றுப் போக்கால் அவதியுற்றனர்.இதற்கு காரணம் குடிநீரே எனக் கண்டறியப்பட்ட போது, முகாமில் உள்ள தளபதிகளை பாதிக்காத குடிநீர் படை வீரர்களை மட்டும் பாதித்தது எவ்வாறு என்று ஆராயப் பட்டது. தளபதிகளுக்கு வெள்ளிக் குவளையிலும் படை வீரர்களுக்கு தகரக் குவளையிலும் வழங்கப் பட்டதே
காரணம் என அறியப் பட்டு படை வீரர்களுக்கும் வெள்ளிக் குவளையில் குடிநீர்
வழங்கப்பட்ட போது வயிற்றுப் போக்கு நின்றது.

வெள்ளிக்கு கிருமிகளை அழிக்கும் மருத்துவ குணம் உண்டு என்பதும் வெள்ளியின் மதிப்பு உலக அளவில் உயரவும் இந்த இந்தியப் பின்னணியே
காரணமாக அமைந்தது.

வடமொழியில் "வெண்மை ஒளி" என்று பொருள் படும் "அர்ஜென்டா"  என்ற சொல்லே இன்றளவும் வேதியியலில் வெள்ளிக்கு "அர்ஜெண்டம்" என்ற பெயர் அமையக் காராணமாயிற்று.

இது இந்தியப் பெருமை :-))


இதன் மூலம்:

கற்றவற்றிலிருந்தும் கேட்டவற்றிலிருந்தும்