பெண் எழுத்து

பதிவர் மனோ மேடம் அவர்கள் "பெண் எழுத்து" தொடர் பதிவிட என்னையும் அழைத்திருந்தார்.முதலில், அழைப்பிற்கு அவர்களுக்கு நன்றி கூறிக்கொள்கிறேன்.

"பெண் எழுத்து" தொடர் பதிவில் பல பதிவர்கள் தங்கள் கருத்துக்களை

பதிந்துள்ளனர்.பல வித கருத்துக்களை பலர் கூறியிருப்பினும் நான்

இது தொடர்பாக அறிந்தவற்றை பகிர விரும்புகிறேன்.

பொதுவாக பெண் எழுத்து, ஆண் எழுத்து என்று பேதங்கள் கிடையாது என்று நாம் கூறிக் கொண்டாலும் எப்பொழுது பெண் எழுத்து என தலைப்பிடப்பட்டு எழுதப் பட ஆரம்பித்து விட்டதோ அப்பொழுதே

"பெண் எழுத்து" பற்றி தனிப்பட்ட கருத்துக்களும் அபிப்ராய பேதங்களும் பெண்கள் எழுதுவதில் சிக்கல்களும் உண்டு என்பது தெளிவாகின்றது.

கட்டாயமாக, நிச்சயமாக  சில விஷயங்களை  ஒரு ஆண் எழுத்தாளர் எழுதக்கூடிய அதே முறையில்,அது கதைக்கு கட்டுரைக்கு மிகவும் அவசியமானதாகவே இருந்தாலும் கூட பெண் எழுத்தாளர்கள் எழுதுவதில் சங்கடங்கள் பிறக்கத்தான் செய்கின்றன.அதை மீறி எழுதும் பெண் எழுத்தாளர்கள் நிறைய தர்ம சங்கடமான சூழல்களை சந்திக்கத்தான் வேண்டியுள்ளது.

சமீபத்தில் ஒரு பதிவில் கதைக்கு பொருந்தக் கூடிய ஒரு வரி கதையில் சேர்க்கப் பட்டிருந்தது.ஒரு பெண் கதாபாத்திரம் தன் மன வலியை உணர்த்துவதற்காக தன் கறை படிந்த உள்ளாடையைப் பற்றி பேசும் விதமாக அமைக்கப் பட்டிருந்தது.அந்த இடத்தில் அது அவசியமே.

ஆனால் அதை எழுதியது ஒரு ஆண் எழுத்தாளர்.ஒரு பெண் எழுத்தாளர் அப்படிப்பட்ட வரிகளால்  உணர்த்த, யோசிக்கும் நிலைமை இன்னும் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

சில நாட்களுக்கு முன் நான் படித்த செய்தி ஒன்றை அடித்தளமாகக் கொண்டு ஒரு பதிவிட எண்ணியிருந்தேன்.ஆனால் என் உறவினர் பெண்

ஒருவர் "இதைப் பற்றியா எழுதப் போகிறாய்?இதனால் உனக்கு தர்ம

சங்கடங்கள் ஏற்படலாம்"  என கூறினார்.நான் படித்த செய்தி இதுதான்:

"மும்பை  டாக்டர் இந்துஜா அவர்கள் தனது ஆய்வுக் கட்டுரை ஒன்றில்

பெண்களின் மாதவிடாய் சமயத்தில் வெளியேறும் ரத்தப் போக்கை

கிருமிகளற்று சேமித்தால் அதிலிருந்து பல நோய் தீர்க்கும் மருந்துகள்

கிடைக்கும் என எழுதியுள்ளார்"

இதை எழுதுவதில் கூட பிரச்சனைகள் உள்ளது.

எழுத்தாளர் பாலகுமாரன் அவர்கள் எழுதும் அதே காம வெளிப்பாட்டை ஒரு பெண் எழுத்தாளர் எழுதினால் அது கடும் விமர்சனத்திற்கு

ஆளாகி விடுகின்றது.எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தன் அவர்களால் எழுதப் படும் ஒரு புரட்சிகரமான எழுத்து ஒரு பெண் எழுத்தாளருடையதாக இருப்பின்

அது கலாசார சீர்கேடு என்று முத்திரை குத்தப் பட்டு விடும்.

சமீபத்தில் நான் எழுதிய "துணை" தொடர் fertility , impotency

போன்ற வார்த்தைகளால் திரிக்கப்பட்டு விமர்சனத்திற்கு  உள்ளானது.

ஆனால் ஆலமரம் போன்ற சிவசங்கரி,இந்துமதி மற்றும் வித்யா

சுப்ரமணியம் போன்ற எழுத்தாளர்களே புயலை சந்திக்க நேரும் பொழுது

என் போன்ற தளிர்கள்  எம்மாத்திரம்?

எழுத்தாளர் வித்யா சுப்ரமணியம் அவர்களை படிக்க ஆரம்பித்த நாட்களில்

இவர் யார் என்ற தேடுதல் ஆர்வத்தில் நான் அவரைப் பற்றி அறிய

சில குறிப்புகளை படிக்க நேர்ந்தது.அவரது எழுத்துக்களைப் பற்றியும் அவரது விருதுகள் பற்றியும் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தது.ஆனால் கூடவே

feminist  என்ற வார்த்தை ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.இப்படி ஒரு முத்திரைக்கு என்ன அவசியம்?

"இரண்டு பேர்" என்ற தலைப்பில் சிவசங்கரி அவர்களும் இந்துமதி அவர்களும் இணைந்து ஒரு படைப்பை உருவாக்கி இருந்தனர்.

ஒருவர் எழுதும்போதே அதில் தடுமாற்றங்கள், பாத்திர தன்மையில்

சிக்கல்கள் ஏற்பட வாய்ப்புகள் இருக்கும்போது ஒருவரது நடையை மற்றவர் தொடர்வது  அதுவும் பாத்திரத்தன்மை,கதை நடை கெடாமல் கொண்டு செல்வதற்கு தனித் திறமைதான்  வேண்டும்.அப்படி ஒரு

அனாயாசமாய் எழுதப்பட்ட கதை.ஆனால் அது கடும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளானது.கதையின் நாயகி திருமணமானவள்.அவளுக்கு இருக்கும் கலை

ஈடுபாட்டால் அப்படிப்பட்ட ஒருவருடன் பழக நேரிடும் பொழுது எல்லை மீறும்  சந்தர்ப்பம் ஏற்படுகிறது.ஆனால் அது நடவாமல் அவள் மீண்டு விடுகிறாள்.கதையை அருமையாக கொண்டு சென்றிருப்பார்கள் கத்தி மேல்  நடக்கும் வித்தை மாதிரி.

அதற்கு வந்த கண்டனங்களையும் ஆசிரியர்களின் பதிலையும் இங்கு தந்துள்ளேன்:

1 .  "பெண் இனமே தலை குனிய வேண்டிய நாவல்.எப்படித்தான் இரு பெண்கள் மனம் வந்து எழுதினார்களோ?"

2 . "இரண்டு பேரைப் படித்து அதிர்ச்சிக்கு உள்ளானேன்.ஆண் எழுத்தாளர்கள்

எழுதி இருந்தாலும் பரவாயில்லை.ஆனால் பண்பட்ட பெண் எழுத்தாளர்களா இப்படி எழுதுவது?"

ஆசிரியரின் பதில்:

"கதையின் கருத்தை விட அதை பெண்கள் எழுதி உள்ளதுதான் மனதில் படுகிறது.அப்படி என்றால் இதையே ஆண் எழுத்தாளர் எழுதினால் இவர்கள் ஒப்புக் கொண்டிருப்பார்கள் போல இருக்கிறதே?"

ஆசிரியர் தன் உறவினர் ஒருவர் கேட்ட கேள்விக்கு தான் அளித்த

பதிலையும் வெளியிட்டிருந்தார்கள்:

"ஏம்மா நல்ல குடும்பத்துப் பெண்ணான நீ இப்படி எல்லாம் எழுதலாமா?"

"வேறு குடும்பப் பெண் எழுதி இருந்தால் ரசித்திருப்பீர்கள்  அல்லவா?"

இன்னொரு கண்டனக் கடிதம்:  "இரண்டு விலை******கள் சேர்ந்து எழுதினால் இப்படித்தான் இருக்கும்"

ஆசிரியரின் பதில்:

"எழுத்தை கவனியுங்கள்.அதை தூற்றுங்கள், பாராட்டுங்கள்.அதை அக்கு வேறு ஆணி வேறாய் பிரித்து அலசுங்கள்.you are most welcome .அதை

விட்டு விட்டு எழுதும் கை,முகம்,உடம்பு,கணவன்,குடும்பம் என்று நீளமாய்

எல்லை மீறுவது வேண்டாமே?.அதிர்ஷடவசமாய் சின்ன சிரிப்புடன் இவற்றை ஒதுக்கும் கணவர் மற்றும் in -laws எங்களுக்கு இருக்கிறார்கள்.

சந்தேக மனசு கொண்டவர்களாக இருந்தால் அந்த பெண் எழுத்தாளர் பேனாவை மூடி வைக்க வேண்டியதுதான்"   

எழுத்தை மட்டும் பார்க்காமல் அதை எழுதியது ஆணா பெண்ணா என்று

ஆராயும் பொழுது "பெண் எழுத்து" என்ற பிரிவு இருப்பதை ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

பதிவர் மதி சுதா அவர்கள் ஆணுறை பற்றி எழுதி இருப்பதை, கட்டாயமாக

ஒரு பெண் எழுதும் சூழல் இன்னும் உருவாகவில்லை.பதிவர் கோபி   

அவர்கள் "சரவண கார்த்திகேயனின்  'பரத்தை கூற்று' புத்தக விமர்சனத்தின்

போது விபச்சாரத்தை சட்ட மயமாக்குவது பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தார்.

நிச்சயமாக இந்த விஷயத்தை ஒரு பெண் பதிவர் எழுத தயங்கும் நிலை

இருக்கத்தான் செய்கிறது.பரத்தை கூற்றையே ஒரு பெண் எழுதி இருந்தால் சமூகத்தில் சங்கடங்களை சந்திக்கும் சந்தர்ப்பம் அமைந்திருக்கும்.சொல்லப் போனால் இவற்றுக்கெல்லாம் பெண்கள் விமர்சனம் எழுதும் நிலை கூட வரவில்லை எனலாம்.

கல்கியின் சம காலத்தவரான வை மு கோதை நாயகி அம்மாள் பற்றி

அறிந்தவர்களை, கல்கியை அறிந்த சதவிகிதத்தினரோடு ஒப்பிட்டால்

மிகப் பெரிய வித்தியாசம்தான் விடையாகக் கிடைக்கும்.

மென்மையான காதல்,பாசம்,அன்பு,குடும்பப் பின்னணி, சமூகப் பார்வை

மருத்துவம்,மன வளம்  இவை போன்ற அடித்தளங்களை வைத்து எழுத முடிகிற பெண் எழுத்தாளர்களால், என்றைக்கு  ஆணுக்கு இணையாக மற்ற தளங்களையும் வைத்து எழுத முடிகிறதோ(கடும் கண்டனங்கள் இன்றி)

அன்று இந்த "பெண் எழுத்து" என்ற தலைப்பு அவசியமற்று போய் விடும்.

அந்த அவசியமற்று போக வேண்டும் என்பது ஒரு பெண் என்ற முறையில் எனது விருப்பமாகிறது.

இந்த "பெண் எழுத்து" தொடர் பதிவை தொடர சக பதிவர் "சாகம்பரி",

பதிவர் " எல் கே" , பதிவர்  "ஆர் வி எஸ்" மற்றும் பதிவர் "அப்பாவி தங்கமணி" அவர்களை வேண்டுகோளுடன் அழைக்கிறேன்.