ஒருநாள் ஒரு யுகமானது
ஒருவர் இருவர் ஆனதால்.
வார்த்தைகளற்ற வெற்றிடம்
வளர்ந்து வதைத்தது.
மௌனமே வலியின்
மொழி பெயர்ப்பானது.
அலுவலகமோ அசட்டையானது
அடுப்பங்கரையோ அனலடித்தது.
உதடுகள் சிரிக்க மறுத்தது
உணவு உப்பு இழந்தது.
குழந்தைத் தூதுகள்
குடையை விரித்தது.
எனினும் வலியும் சுகமே
ஏங்கிக் காத்திருக்கையில்.
உன் பார்வைக்கு நானும்
என் சிரிப்பிற்கு நீயும்
எதிர்பார்த்திருக்கையில்,
கூடலின் சுவை கூட்டக் கூடிய
ஊடலின் வலியும் சுகமே
