உதயம் தியேட்டரும், தேவர் மகனும்

வருடம் 1992.  இடம் உதயம் தியேட்டர்.  நிகழ்ச்சி "தேவர் மகன் சினிமா"

பங்கேற்ற நபர்கள் ராஜியும் அவளது சகோதரர்களும் அவளது அண்ணிகளும்





தேவர் மகன் படம் வந்த இரண்டாம் நாளே பெரிய சகோதரன் பெரிய மன்னி,இரண்டாவது மன்னியுடன் படம் பார்த்தாகி விட்டது.அதுவும் எப்படி?

படத்திற்கு கிளம்பி பஸ்ஸுக்கு காத்துக் கொண்டிருந்த சமயம் ஏதோ தெரிந்தவர்கள் வந்து விட அவர்களுடன் இரு வார்த்தை பேசுவதற்குள் பஸ் வந்து விடவே நான், முதல் மன்னி மற்றும் இரண்டாவது மன்னி ஏறி விட அண்ணா ஏறவில்லை என்பதை கவனிக்கவில்லை.பஸ்ஸும் கிளம்பி விட கொஞ்ச தூரம் சென்ற பின் தான் அண்ணா ஏறாதது தெரிந்தது.எப்படியும் வந்து விடுவான் என்ற நினைப்பில் அடுத்த ஸ்டாப்களிலும் நாங்கள் இறங்காது மன்னியிடம் இருந்த காசில் டிக்கெட் எடுத்து அம்ர்ந்தாகி விட்டது.

பாவம் அண்ணாவோ,  எங்களிடம் காசு இருக்கிறதோ இல்லையோ என்று பதறி உடனே ஒரு ஆட்டோ பிடித்து எங்கள் பஸ்ஸை ஃபாலோ செய்து வந்து கொண்டிருந்திருக்கிறான். நாலு ஸ்டாப் தாண்டிய பின் தான் அவனால் எங்கள் பஸ்ஸையே பிடிக்க முடிந்தது.அதற்குள் ஆட்டோ சார்ஜ் எகிறியது.
பஸ்ஸில் ஏறி, நாங்கள் இருப்பதை பார்த்து டிக்கெட் எடுத்து சொகுசாக அமர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று தெரிந்ததும் அவன் கடுப்புக்கு அளவே இல்லை.மீதி தூரம் முழுக்க எங்களுக்கு பாட்டுதான்.ஒரு வழியாக தியேட்டர் வந்து படமும் ஆரம்பித்த பின் தான் நிறுத்தினான்.

தேவர் மகன் என்னை அதோடு விடவில்லை.ஒரு வாரம் கழித்து மீதி மூன்று சகோதரர்களும் தாங்கள் பார்க்கவில்லை என்பதால் எல்லாருக்குமாக  மொத்தமாக ரிசர்வ் செய்து விட்டார்கள்.எனக்கு அன்று காலையிலிருந்து லேசாக உடல் நலம் சரியில்லாமல் இருந்ததால் போக வேண்டாம் என்று முடிவாகியது.என் ஒருத்திக்காக எதற்கு நிறுத்துவது, ஏற்கனவே பார்த்தாயிற்றே என்றாலும் கேட்கவில்லை.சரி என்று ஒரு பேராசிட்டமால் போட்டுக் கொண்டு எல்லாருடனும் கிளம்பியாகி விட்டது.


படம் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கையில் எனக்கு தூக்கம் கண்ணை சுழற்ற ஆரம்பித்து விட்டது.க்ளைமாக்ஸ் கொஞ்சம் வன்முறையானது என்பதாலும் ஏற்கனவே பார்த்ததுதானே என்பதாலும் சற்று கண்ணை மூடி சாய்ந்து அமர்ந்தவள் தூங்கி விட்டேன் போல.

படம் முடிந்ததும் ஏற்பட்ட சலசலப்பில் கண்ணை விழித்தவள் அரைகுறை தூக்கத்தில் நம்மைச் சேர்ந்தவர்களோடுதான் போகிறோமா என்றெல்லாம் கவனிக்காது கும்பலில் நகர்ந்தேன்.என் இரண்டாவது மன்னியோ அதே மஞ்சள் நிற சுடிதார் அணிந்த ஒரு பெண் அருகில் வந்து கொண்டிருந்ததால் நான்தான் பக்கத்தில் வந்து கொண்டிருக்கிறேன் என்று நினைத்து  மேற்கொண்டு நகர்ந்து சென்று விட்டார்கள்.சற்று நேரம் கழித்து என்னுடன் அவர்கள் இல்லை என்பதை நானும் அவர்களுடன் நான் இல்லை என்பதை அவர்களும் உணர ஒருவருக்கொருவர் தேட ஆரம்பித்தோம்.கும்பலில் தேடுவது சற்று சிரமமானதாகவே இருந்தது.உடனே என் இரண்டாவது அண்ணா மற்ற அனைவரையும் தியேட்டர் வாசலில் நிற்கச் சொல்லி, நான் அங்கு வருகிறேனா என்று பார்க்கச் சொல்லி விட்டு தியேட்டர் உள்ளே இருக்கிறேனா என்று பார்க்க வந்திருக்கிறான்.ஆனால் என் துரதிர்ஷ்டம் அவன் ஒரு பக்க படியின் வழியே மேலே ஏறிச்செல்லும் பொழுது நான் இன்னொரு பக்க படியின் வ்ழியேகீழிறங்கிக் கொண்டும் அவன் கீழிறங்கும் போது நான் மேலே ஏறிக் கொண்டும் இருந்திருக்கிறேன்.

என் கையில் பணமும் இல்லை.மணியோ இரவு ஒன்பதைத் தாண்ட ஆரம்பித்திருந்தது. ஒருவேளை யாரையும் பார்க்க முடியாவிட்டால் எப்படி வீட்டுக்குச் செல்வது என்று பயம் பிடிக்க ஆரம்பித்தது.கூட்டம் கலைந்ததும் தியேட்டர் வாசலுக்கு வர மீதி பேர்களை பார்த்ததும் தான்  மூச்சே வந்தது.உள்ளிருந்து வெளியே வந்த இரண்டாவது அண்ணாவோ அங்கு என்னைப் பார்த்ததும், "எங்கடி போய்த் தொலஞ்ச? மனுஷனுக்கு உசிர் போய் வந்துடுத்து" என்று தன் சஹஸ்ரநாமத்தை ஆரம்பித்து வீடு வரும் வரை அர்ச்சித்தான்.

வீட்டுக்குள் வந்ததும் அத்தனை பேரும் ஒன்று சேர்ந்து கப்சிப்.இன்னும் காணோமே என்று காத்திருந்த அம்மாவின் கண்களில் சந்தேகம் ஒரு பக்கம்.என்ன சினிமாக்கு போயிட்டு வந்த சந்தோஷத்தையே உன் புத்திர சிகாமணிகள் மூஞ்சில காணோமே? என்ன விஷயம் என்ற அப்பாவின் கேள்வி ஒரு பக்கம்.நாங்க ஏன் வாயைத் திறக்கறோம்.அத்தனை பேரும் ஆடு திருடின கள்ளன் முழியோட போட்ட சோத்தை தின்னுட்டு போர்வையை இழுத்து மூடி படுத்தாச்சு.

அப்பறம் பல நாட்கள் கழிச்சு இனி இதை சொன்னா பிரச்சனை இல்லை.அடுத்த தடவையும் வெளில அனுப்புவாங்க என்னைங்கற நம்பிக்கை வந்தப்பறம் மெதுவா சொல்லிட்டோம்.ஆறின கஞ்சி பழங்கஞ்சிதான.ஆனாலும் எனக்கு மட்டும் சின்னதா ஒரு திட்டு விழாம இல்ல.அது கூட இல்லன்னா அப்பறம் எப்படி இல்லையா?

என்ன? நீங்க என்ன சொல்றீங்க?அப்பவே காணாம போயிருந்தா இப்படி எல்லாம் எழுதி எங்க கழுத்தை அறுக்காம எங்களுக்கெல்லாம் ஒரு விடுதலை கிடைச்சிருக்குமேன்னா சொல்றீங்க? அப்படி எல்லாம் நினைக்காதீங்க.ஹாரி பாட்டர், பார்ட் பார்ட்டா வராப்புல நான்  "ராஜியின் ரகளைகள்"ன்னு வால்யூம் வால்யூமா எழுதி எல்லாரையும் நோகடிச்சிருப்பேனாக்கும்        :-))))))))))))))))))))