
வேனில் காலத்தில் நல் நட்பு
வீசும் காற்றாகி நிற்கின்றது.
இலையுதிர் காலத்திலோ
இதம் தந்து நிற்கின்றது
மாரிக் காலத்தில்
மடக்கி விரிக்கும் குடையாய்.
வசந்தத்தின் பகுதியிலோ
வாசம் வீசும் மலரென.......
எக்காலத்திலும் இதோ
என்று தோள் தந்து
மனதின் துன்பமான
முட்களை முறித்தெறிந்து
நம்பிக்கை பாதைக்கு
நல் விதைகள் தூவும்
நட்பிருக்கையில் வாழ்வில்
நமக்கு எதுவும் சாத்தியமே